I'm An Ordinary Person

hi dearie

actually tak tau nak letak title apa untuk entry ni. just nak merapu meraban in middle of kerja yang banyak. take 5!

I wish I could travel to London, Paris, Venice & all around the world one fine day...
I wish I could buy lots of designer handbag, wallet - Gucci, Chanel, Coach, LV, YSL, Marc Jacob, Burberry, blablabla...banyak benor!
I wish I could buy my dream house, BUNGALOW 10 bilik!
I wish I could buy my dream car...
I wish I could wear top-brand clothes, shoes, watches, blablabla...
I wish I could buy Habib Jewels!


too many wishes right? ouh well, I am an ordinary person who always daydreaming. indah kan? siapa yang tak berangan, sila lempang muka laju² sebab saya rasa anda tak normal. hahahahaha

saya hope one fine day saya boleh penuhi semua impian saya tu. pergh! memang melampau bila tengok wish-list tu kan. don't say to me all of it duniawi. ada ke yang tak pernah angankan semua tu? at least to have one of it. sure ada kan kan.

bila kita cakap impian kita pada orang sebelah, sure orang tu cakap "mampoooo ke ko kalau setakat kerja cleaner je?". ouh! saya tak hina kerja cleaner yer. just an example. kalau orang cakap macam tu pada saya, definitely I'm down. seriously! well, tak semestinya kerja cleaner tak mampu. who knows that cleaner have another side-income. betul tak?

bila kita dah set impian, sure kita akan work hard to make it come true. again, we might down or demotivated bila orang sekeliling kita under-estimated kita. akan bagi macam² alasan untuk buat kita STOP. betul tak? argh! semua tu faktor negatif yang tak menggalakkan orang untuk maju. benci weh orang macam ni. why don't just give a little support & courage. bila dah berjaya nanti, baru nak ngendeng² kan. adat manusia...

for me, bila kita nak berjaya or berubah or mencapai impian, kita kena KERINGKAN HATI. peduli la kata² negatif orang sekeliling. mereka mungkin dengki tak nak tengok kita berjaya. dugaan memang banyak. tapi tu bukan sign yang kita kena stop segala usaha & pendam segala impian kita. setiap yang terjadi mesti bersebab, betul tak? takde jalan mudah nak berjaya. takde duit yang turun dari langit. takde Gucci handbag datang gedebuk depan mata. nak makan pun kena guna tangan...

but for a GOD sake, susah sangat ke nak bagi sedikit galakan & semangat????

0 Comments:

¤¤ memoir of ReLyZa ¤¤ © 2009